ທຸຕັງຄະວັດ ຫຼື ທຸດົງ ແປວ່າ ຂໍ້ປະຕິບັດເປັນເຄື່ອງກໍາຈັດກິເລດ, ຄຸນສົມບັດຂອງຜູ້ກໍາຈັດກິເລດ, ເປັນຂໍ້ວັດປະຕິບັດທີ່ພະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ຊົງອະນຸຍາດໄວ້ ແຕ່ບໍ່ມີການບັງຄັບ ແລ້ວແຕ່ຄວາມສະໝັກໃຈປະຕິບັດ ເປັນອຸບາຍວິທີກໍາຈັດກິເລດຂັດເກົາກິເລດ ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມມັກນ້ອຍສັນໂດດຫຼາຍຂຶ້ນ. ທຸດົງທີ່ພະພຸດທະເຈົ້າໄດ້ຊົງອະນຸຍາດໄວ້ມີ ໑໓ ວິທີ ຄື ຖືການໃຊ້ຜ້າບັງສຸກຸນເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການໃຊ້ຜ້າ ໓ ຜືນເປັນກິດຈະວັດ, ການຖືບິນທະບາດເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການບິນທະບາດຕາມລໍາພັງເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການນັ່ງສັນອາສະນະດຽວເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການສັນສະເພາະໃນບາດເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການຫ້າມພັດຕາຫານທີ່ຖວາຍພາຍຫຼັງເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການຢູ່ປ່າເປັນກິດຈະວັດ, ຖືຢູ່ໂຄນຕົ້ນໄມ້ເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການຢູ່ໃນທີ່ແຈ້ງເປັນວັດ, ຖືການຢູ່ປ່າຊ້າເປັນວັດ, ຖືການຢູ່ໃນເສນາສະນະແລ້ວແຕ່ເຂົາຈັດໃຫ້ເປັນກິດຈະວັດ, ຖືການນັ່ງເປັນກິດຈະວັດ ເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົ້ນ.
Dhutanga vatta or Thudong means the rules or procedures to remove the passion from the mind. They are the practices which given by the Buddha, but without the force, depend on someone who wants to practice. These are the ways to remove the passions, to be less greedy, and be more unambitious. There are 13 thudong which given by the Buddha: observe using of rag-robes as a routines, observe using 3 robes as a routines, observe going for alms as a routines, observe going alone for alms as routines, observe sitting to eat one time per day as a routines, observe eating only inside the alms-bowl as a routines, observe not eating or receiving all the food after mid-day as a routines, observe sleeping in the forest as a routines, observe staying under a big tree as a routines, observe staying in the outdoors area as a routines, observe staying in the cemetery as a routines, observe sleeping on what is given as a routines, and observe sitting in motion as a routines.
Extent: 1 palm-leaf manuscript containing 23 leaves.
Size and dimensions of original material: Hight 4.3 cm, width 58.1 cm, depth 0.9 cm.
Condition of original material: Fragile.
Scribe(s): Unidentified.
Original institution reference: Manuscript Cabinet No.01.